سلام

به این متن دقت کنید..

حتی اگر براتون آشناست :) چون می دونم خیلی ها تو ماشین گوش می دهند!

به کجای آسمون خیره شدی که غرورت داره کورت میکنه
این که آیندتو میبینی همش از گذشتت داره دورت میکنه
این که یادت بره کی بودی قدیم ممکنه هر کسیو پس بزنه
یه حباب گنده میترسه همشنکنه کسی همیش بهش دست بزنه
دست بزنه دست بزنه
یادته آرزو میکردی یه روز تو خیابون آدما بشناسنت
چه دری به تخته خورده که الان عینک دودی زدی نشناسنت
اون کلاه لبه داره گنده رو میکشی روی سرت نشناسنت
نشناسنت نشناسنت نشناسنت نشناسنت
ترست از اینه بفهمن که همش یه نمایش واسه دیده شدنه
یه ستارست که بخاطره غرور تا فراموش میشه سوسو میزنه
بیا فکر کن که چرا چی شد الان تو رو هر جا که میری میشناسنو
از اضافه ی دلایی که شکست فرش قرمز زیر پات میندازنو
تو که این مسیر سختو اومدی که هنوزم خستگیش تو تنته
هر چی گفتم با تموم تلخیاش یه تلنگر واسه ی بودنته
یادته آرزو میکردی یه روز تو خیابون آدما بشناسنت
چه دری به تخته خورده که الان عینک دودی زدی نشناسنت
اون کلاه لبه داره گنده رو میکشی روی سرت نشناسنت

 

به نظرم یکی از زیباترین و اثرگذارترین آلبومهایی تاکنون شنیده ام

و آهنگ حباب دقیقا نشانه پرسونا و آرزوهای بی بنیاد روان ماست

تک تک آهنگهای آلبوم حباب ممکنه کنایه ای از عشق داشته باشه اما آرک تایپهایی همچون پوزیدون

آرس

هرمس

و هادس

با جوهره دیونوسوس دیده میشه

گاهی ما واقعا از خودمون یه حباب گنده می سازیم و می ترسیم که نکنه کسی از ما نقد کنه و یا ما رو مورد انتقاد قرار بده اونوقت حبابمون بترکه

مراقب باشید نترکه!