سلام

فیلمی اثرگذار و جالب

تصور کنید دنیایی را که در آن همه انسانها نمی توانند چیزی جز سخن راست بگویند.

تصور کنید براحتی و صراحت انتقاد می کنند و تمام آنچه در درونشان می گذرد را به نمایش می گذارند.

تصور کنید هزاران بار تاریخ را بخواهند اینگونه بنویسند.... بی حال ترین و کسل کننده ترین مطلب خواهد بود.

تصور کنید تبلیغات به شما حقیقت را بگوید...

این فیلم چنین فرضی در جامعه کرده است و نگاهی نو به این موضوع دارد.

و حالا یک نفر در این میان

متوجه قدرتش در دروغ می شود.

و متوجه می شود که واژه دروغ وجود ندارد....

( در شکل جامعه پرسفون را دیدم زیرا بسیار ساده و راحت همه چیز را باور می کردند)

و این فرد بر اساس اتفاقات ناگوار زندگی اش مجبور می شود مسیری خاص برای دروغگویی اش فراهم کند و به مردم از جهان پس از مرگ می گوید . قوانین خاصی را نقل می کند...

و بر اساس آن به جای خدا، مردی قوی هیکل در آسمان تعریف می کند ... ( بسیار جالب است)

و نوع نگاه مردم به آن مرد فوی در آسمان هم جالب است. نوع خواسته ها و نوع توقع هایشان دیدنی است.

آیا دروغ برای داشتن امید لازم است؟

آیا می توانیم برای دوست داشتن کسی اندکی خودمان را خر کنیم؟

آیا می توانیم برای لذت بردن از زندگی چشممان را بر حقایق ببندیم؟

براستی نگاه ما به خدا چگونه است؟

دیدن این فیلم رنگ این سوالات را برای من پررنگ تر نموده است.

سوال مهم دیگر در مورد سایه:

در چنین شرایطی که دروغ جایگاهی و تعریفی در زندگی ندارد، آیا سایه و یا حتی سرکوب جایگاهی دارد؟

زیرا افراد براحتی نیت خود را از انجام دادن کارها بیان می کنند. ممکن است ظلم وجود داشته باشد اما دروغ نه!!!

در این فیلم بدلیل چشمگیر بودن مفهوم اختیار، ارک تایپ هرمس و اپولو را دیدم

همچنین مفهوم امید و مرگ را در کنار هم دیدم، بنابراین هادس را نیز دیدم

 

از دیدن این فیلم براستی لذت بردم