سلام

چند وقت پیش در  (سایت ضاله) فیس بوک جمله ای را دیدم:

با برداشتن میم مشکلات می توانیم زندگی شیرینی (شکلات) داشته باشیم.

 

و کنار این جمله با تعدادی از دوستان بحث کردیم که چه اتفاقی می افتد که ما گاهی به دنبال برداشتن میم مشکلات نمی رویم؟

عده ای پاسخ دادند چون مطمئن نیستیم که شکلات شیرین باشد.

عده ای گفتند چون از مشکلات خیلی آسیب خورده ایم و دیگر رمقی برای شکلات نیست.

جالب است

به گمانم اینکه ما در پس میم مشکلات نشسته ایم و پیوسته با آن کلنجار می رویم دلیل دیگری دارد و آن سایه شکلات است.

سایه شکلات یعنی ترس از شیرینی شکلات!

ما گاهی با خودمان می اندیشیم که نکند بعد از این همه تلاش برای حذف میم مشکلات زندگی به یک شکلات ساده برسیم و بعد شیرین باشد و بعدش دیگر ندانیم که چه باید بکنیم...!؟

بنابراین ترجیح می دهیم که اندر مزایای شیرینی شکلات و سختی مشکلات سخنرانی فراوان کنیم و حرکتی نداشته باشیم، از آن روی که روزی شیرینی شکلات نسیب ما نشود و ما ندانیم که چه باید بکنیم...

حقیقتا ما انسانها چه موجودات جالبی هستیم!!!

خیلی جالب!!!