سلام

به گمانم پرداختن به یک موضوع ایدز بهانه بسیارمناسبی برای ملاقات فلسفی با جنبه های هادس و تفکر درباره مرگ است.

این تئاتر یکی از اثرگزار ترین و در عین حال روان ترین اجراهاییست که تاکنون درباره موضوعی از جنس مرگ دیده ام

و چه آرک تایپ جالبیست هادس! ( سازنده داستانهای ذهنی از دیدگاه نویسنده)

جالبتر آنکه به نظر میرسد هم مخاطب و هم کارگردان از اینکه دو مرد با این نگاه در یک اتاق کنار هم هستند راضی می باشند.

به گمانم بازی فرخ نعمتی از بازی همایون ارشادی یک سرو گردن بالاتر بود (لا اقل آن شب که اینطور به نظر میرسید) 

دیدن این تئاتر را از دست ندهید