سلام

همواره در تئاترهای رضا حداد باید منتظر یک اجرای کلاسیک در قالب ایده های بسیار مدرن باشیم.

به قول همسر جان متدهای هماهنگ با آخرین ایده های برنامه های حرکات موزون در دنیا!

بسیار جدید و نوین

اما موضوع بسیار جالب

تئاتر کابوسهای شبانه با پایه ریزی آرک تایپ پرسفون در جنبه تاریک دقیقا یکی از زیباترین جنبه های کابوس را به نمایش گذاشته است.

و چه جالب که تماما از المانهای آنیمایی ( آب، زن، رقص، غذا، بشقاب، فرشته و ...) استفاده می کرده است.

به نظر می رسد در این اجرا مفهوم اصلی کابوسهایی زنانه است که با نقش زن در اجتماع نیز تناسب دارد. گیج بودن و یکنواختی کار در زندگی همان آفتی است که می تواند دیگران را دچار تسلیم شدن به پرسفون تاریک بنماید.

آنچه در این تئاتر دیده می شود گرایش کارگردان به خشونتهای زنانه نیز است. کنسرت شکستن بشقاب ها و یا رقص مرگ و یا حتی تقلا کودکانه فرشته برای زنده ماندن.

کمتر پیش می آمد یک تئاتر با روحیه کلی پرسفون ملاقات کنم

اما جنس این تئاتر، شخصیت های آن و حتی نوع رفتارها در آن حکایت از سرزمین پرسفون تاریک در کنار هادس دارد.

این تئاتر را از دست ندهید.